Dawna turiańska fregata dalekiego zwiadu i transportu linii Oyedyn, po rozlicznych zmianach i przeróbkach służąca teraz celom transportu dóbr, materiałów i osób, nie do końca zawsze legalnych. Szczególnie gdy w grę wchodzi nie siła broni czy możliwości pancerza a ciche, niezauważone dotarcie do celu bez zwracania niepotrzebnej uwagi.

Ibris

2 lut 2015, o 22:19

===> Chwilowo jeszcze w budowie <===







Nazwa jednostki:
Ibris.
Rok produkcji:
2180
Producent:
Herestic Systems - niewielka ziemska korporacja należąca do sieci Cerberusa
Klasa:
Fregata
Linia:
Oyedyn
Długość:
284m
szerokość:
63m
Pokłady:
3
Układ zasilania:
Układy napędowe:
Napęd FTL
Silniki fuzyjne (2)
Zespół silników manewrowych.
System wspomagający Menea [*]
Uzbrojenie:
Lekki akcelerator masy (2)
System GARDIAN
Konfigurowalne wyrzutnie torped [3]
Pancerz:
Pancerz ablacyjny
Bariery kinetyczne TBS
Załoga obsługi:
Pełna: 8 osób
Minimalna: 4 osoby
Podstawowe zastosowanie:
Jednostka dalekiego zwiadu, rozpoznania i transportu
Dodatkowe informacje:
Mako
Prom transportowy
Linia fregat Oyedyn.

Projekt linii okrętów Oyedyn została stworzony przez Herestc Systems, jedną z wielu małych korporacji technologicznych skomplikowanym system powiązań i zależności wchodzącym w skład skrzydła technologiczno - przemysłowego organizacji Cerberus.

Projet stawiał sobie za zadanie stworzenie linii okrętów lekkiej i średniej klasy wielkości zdolnej do dalekiego zwiadu i transportu za liniami wroga.
Widać to na pierwszy rzut oka w bardzo rozbudowanym i zmienionym systemie napędów statku, który stawiał sobie za cel zapewnienie przewagi prędkościowo - manewrowej.

Statki te cechowały się rozbudowanymi systemami aktywnymi i pasywnymi zakłócania, podobnie jak w przypadku bloku napędowego przede wszystkim podporządkowanym koncepcji - „uciekaj i nie daj się zauważyć”.
Cechą charakterystyczną tej linii okrętów była minimalizacja niezbędnej załogi potrzebnej do bezpośredniej obsługi okrętu, tym samym przeznaczając maksymalnie dużo przestrzeni na zadania związane z transportem.

Mimo ewidentnie wojskowych korzeni, z których czerpali projektanci, linia ta dysponowała zbyt małą siłą ognia, by stanowić równorzędnego przeciwnika nawet w walce z okrętem podobnej klasy. Systemy walki elektronicznej, specjalizowane w zakłócaniu też czyniły ten okręt nieprzydatnym w standardowych zadaniach walki i eskorty, jakie spełniały typowe fregaty.
Autami konstrukcji była za to nadzwyczajna zwrotność jak na okręt tych gabarytów i unikalne rozwiązania związane z napędem i manewrowaniem z prędkościami podświetlnymi.

Linia ta miała też w nietypowy sposób zaprojektowane pokłady 2 i 3 mogące w zależności od zainstalowanych modułów pełnić funkcję od zwykłych ładowni towarowych, przez pokład mieszkalno - transportowy dla wojska lub pasażerów (20 4-osobowych modułów na pokład z możliwością zagęszczenia jak w przypadku kajut załogi + niezbędne pomieszczenia funcjonalne) po hangar dla lekkich myśliwców / promów lub jednostek podobnych gabarytów (maksymalnie 8 na pokład).
Rekonfiguracja wymagała jednak dłuższego postoju w dokach wynikających z konieczności montażu lub demontażu ciężkich modułów funkcjonalnych, niemożliwego w warunkach polowych. Jak również dosyć skomplikowanego i czasochłonnego przyłączania lub odłączania podsystemów elektroniki, podtrzymywania życia i sztucznej grawitacji..


.
Ibris
Pierwszy pokład, ciągnie się przez całą długość wrzeciona kadłuba.
Mieści w sobie praktycznie wszystkie pomieszczenia kontrolno - mieszkalne załogi obsługi okrętu.
Drugi i trzeci poziom są poziomami magazynowymi, ciągnącymi się do 2/3 długości kadłuba (ograniczonymi przez bardzo duży rozbudowany blok napędowy - zasilający).
Oryginalnie drugi poziom był poziomem hangarowych dla małej grupy myśliwców (maksymalnie 8 jednosobowych jednostek, max. 17m rozpiętości, max 25m długości, max 10m wysokości + stanowiska i oporządzenie obsługi i serwisu) natomiast na trzecim przewożono pojazdy i urządzenia transportu lądowego.
Poziom 2 może zostać w dokach całkowicie zdemontowany i połączony z poziomem 3, np. w razie konieczności transportu bardzo niestandardowo - gabarytowych materiałów i konstrukcji,nie zmieściłyby się inaczej.

Pokład główny
Jest to jedyny pokład kompletnie przystosowany i przeznaczony do ciągłego, nieprzerwanego przebywania ludzi. Oferuje większość udogodnień typowych dla tej klasy okrętów dla niewielkiej załogi, zawiera mieści w sobie wszystkie pomieszczenia kontrolno - sterownicze, do jakich niewielka załoga musi mieć dostęp podczas normalnej pracy operacyjnej statku.

Kokpit i centrum dowodzenia:
Jedno z największych pomieszczeń kontrolnych na statku. Znajdują się tutaj stanowiska dla dwóch pilotów, stanowisko nawigacyjne, stanowisko łączności, stanowisko obsługi systemów obronnych i broni, stanowisko walki elektronicznej i zagłusznia, stanowisko monitorowania technicznego. Praktycznie wszystkie operacje związane z sterowaniem okrętem są przeprowadzane z tego miejsca.
Messa:
Pomieszczenie wspólne, jadalnia, sala zebrań, relatywnie przestronne pomieszczenie gdzie może się zebrać cała załoga.
Kwatery załogi:
8 bazowo dwuosobowych, dosyć małych kwater załogi, w tym też identyczna z innymi kajuta kapitańska. W razie naglącej potrzeby za pomocą rozkładanych, mocowanych do ścian półek sypialnych do każdej z kwater mogą zostać dokwaterowane po dwie osoby, tworząc jednak z ciasne klitki sypialne.
Ambulatorium i pomieszczenie medyczne:
Niewielkie miejsce przeznaczone na potrzeby składowania leków i podstawową aparaturę medyczną, łóżko diagnostyczne i niewielki składzik na leki.
Stara zbrojownia:
Przekształcona na techniczny magazyn ze względu zbyt duże rozmiary jak na potrzeby statku przemytniczego. Znajdują się tutaj wszystkie rzeczy związane personalnym ekwipunkiem ekspedycyjnym załogantów, kombinezony, broń i inne rzeczy z tym związane.
Moduł sanitarny.
Dosyć oszczędny, moduł sanitarny przeznaczony dla załogi statku.
Moduł mieszkalniano - ładowniany:
W oryginale tutaj znajdowały się duże, przestronne kajuty kapitana, pierwszego oficera oraz sala konferencyjna. Ze względu na zniszczenia, w trakcie remontu przekształcono to w sekcję wielofunkcyjnej ładowni, która w zależności od potrzeb może zostać w dokach skonfigurowana jako sekcja mieszkalna dla transportu pasażerów (20 osób, 5 4 osobowych ciasnych kajut + małe pomieszczenie wspólne i mały moduł sanitarny) albo klasyczny małą ładownię.
Rekonfiguracja może być wykonana wyłącznie w czasie dłuższego postoju w dokach (szczególnie jeśli dotyczy to podłączania sekcji mieszkalnej)

Blok maszynowni:
Rozbudowana sekcja zapewniająca dostęp do całego bloku zasilającego - napędowego, praktycznie zajmuje 1/3 powierzchni statku

Pokłady 2 i 3
Spełniają przede wszystkim funkcje transportowe.
Możliwa jest ich znacząca przebudowa i dostosowanie do potrzeb klienta, jednak wymaga to dłuższego postoju w dokach.
Obe te sekcje mogą zostać całkowicie odcięte od zasilania oraz systemów podtrzymywania życia bez najmniejszego wpływu na sekcję maszynowni oraz poziom główny.
Pokład 2 może zostać całkowicie zdemontowany tworząc jedną, bardzo przestronną wspólną ładownię złożoną z poziomów 2 i 3 na potrzeby transportu wielkogabarytowych towarów.
Poziomy również umożliwiają montaż i podłączenie modułów mieszkalno - sypialnych na potrzeby transportu większej ilości ludzi. Wymaga to jednak dłuższego postoju w dokach i wiąże się naturalnie ze stratą głównej przestrzeni transportowej.

Możliwości statku (przede wszystkim wydajność systemów podtrzymywania życia) pozwalają na montaż maksymalnie 40 4 osobowych modułów (z możliwością ewentualnego zagęszczenia jak w przypadku kajut załogi, po 20 modułów na poziom) wraz z pomieszczeniami wspólnymi sanitarno - gospodarczymi, wydzieloną meso - jadalnią na potrzeby pasażerów, niewielkimi pomieszczeniami magazynowymi i kuchnią.
Przewóz ludzi za pomocą modułów mieszkalnych na tych poziomach wiąże się z dosyć istotnymi ograniczeniami. W przypadku pełnego pełnego wykorzystania modułów limit operacyjny jednostki spada o połowę, do 8 tygodni. W ekstremalnym przypadku, zagęszczonego przewozu ludzi (po 8 osób w module z wykorzystaniem półek sypialnych) limit ten spada do maksymalnie dwóch tygodni. Wynika to przede wszystkim z obciążenia filtrów i systemów podtrzymywania życia, których czas życia ulega dramatycznemu skróceniu.

Do tego adaptacja małej ładowni na poziomie pierwszym jest zdecydowanie prostsza i łatwiejsza niż pokładów 2 i 3
Załoga:
Wayra Talav, człowiek
Kuaqari Nohra vas Raaya, quarianka
Johann Maurycy Strauss, człowiek
Kug Urnot, kroganin
Anadaria La»TGyssani, assari
Torian Dux, człowiek




(1) System silników impulsowych - przeciążeniowych Menea:
System silników impulsowych krótkich czasów reakcji, faktycznie będącym wspomagającym główny napęd statku systemem korygująco - manewrowych, wspomagających nabieranie prędkości, hamowanie i manewry przy prędkościach podświetlnych, pozwalających na gwałtowne, nieosiągalne w normalny sposób zmiany prędkości i kierunku. Oprócz integracji z układem nawigacyjnym wymaga też bardzo szeroko zmodyfikowanego systemu sztucznej grawitacji, który musi oprócz podstawowej funkcji służyć również do niwelacji krótkotrwałych, szybko zmieniających się przeciążeń generowanych przez system na kadłubie statku.
Początkowo opracowany przez zakłady badawcze Herestic Systems na potrzeby ciężkich myśliwców, po raz pierwszy zaadaptowano dla potrzeb fregat w linii Oyedyn.

(3) Konfigurowalne wyrzutnie torped:
Typowo wyposażana w torpedy dysrupcyjne w pełniących służbę okrętach pozwalają na montaż innych modułów rakietowo - torpedowych: elektronicznej walki i zagłuszania, przynęt elektronicznych, dronów zwiadowczych.
>> Ibris << >> Theme #1 << >> Theme #2 <<
ObrazekObrazek
Wayra Talav

Avatar użytkownika
 
Posty: 65
Dołączył(a): 28 sty 2015, o 10:38
Miano: Wayra Talav
Wiek: 22
Klasa: Szpieg
Rasa: Człowiek
Zawód: Kurier / Przemytnik / Najemnik / Pilot
Lokalizacja: Cytadela
Kredyty: 9.295

Powrót do Ibris

KTO JEST ONLINE?

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość