Daryl uśmiechnął się do czerwonowłosej w ten typowy dla siebie sposób. Chyba jednak Charles nie do końca miał rację, pozostając w przekonaniu, że jego brat nie ma żadnych niecnych planów w stosunku do kobiety. Może miał, tylko zostały one częściowo stłumione przez niezbyt przyjemne okoliczności. Ale Snow wydawała się tego zupełnie nie zauważać, albo celowo to ignorowała, udając że niczego nie widzi. Podnieśli się od stołu i wyszli z baru, pewnie kierując się do pierwszego lepszego fast fooda, w którym zaopatrzą wszystkich na drogę. Lot na Illium nie był krótki, a ich żołądki miały określoną wytrzymałość.
![](https://i.imgur.com/osyyqdG.png)
-
Myślę, że to nie byłby pierwszy ani ostatni prom Przymierza przechodzący przez atmosferę planety - mruknął Perkins, obserwując odchodzącą dwójkę, a potem swojego znajomego, który też uznał, że nie będzie im przeszkadzał w nadrabianiu zaległości. -
Ale masz rację, lepiej nie ryzykować.
Byc może Striker przyzwyczaił się już do opowiadania o swojej przeszłości, ale nikt inny nie miał jak przyzwyczaić się do słuchania o tym po raz pierwszy. To były szokujące informacje, zwłaszcza dla Williama, który nie miał pojęcia nawet o sfingowanej śmierci swojego przyjaciela. I mimo, że Charles opowiadał dość oględnie, mężczyzna wyglądał, jakby ktoś zdzielił go obuchem przez łeb. Nie dość, że pogrzeb, to jeszcze przeszłość związana z Rosenkovem, która nawet bez szczegółów potrafiła niepokoić. Podczas gdy Perkins awansował sobie powoli w szeregach Przymierza, Striker walczył o swoje życie w sposób, który nawet żołnierzowi ciężko było sobie wyobrazić.
Potem długo się nie odzywał, tak samo jak Emily, choć na twarzy siostry Charles widział więcej przerażenia. U Willa tego przerażenia nie było, a kamienna maska, jaką przybrał, nie mówiła zbyt wiele. Przyglądał się swojej szklance, kręcąc nią powoli wzdłuż brzegu dna. Potem spojrzał na Strikera, rejestrując wszystkie widoczne zmiany na jego ciele tak, jakby widział je po raz pierwszy.
-
Ja się zajmowałem księżycami Theshaci. Byłem w grupie która wyczyściła system Hong, nie wiem czy o tym słyszałeś - zaczął Perkins, po czym znów zamilkł na dłuższą chwilę. Niełatwo było nadrobić zaległości, gdy okazywało się, że wbrew pierwszemu wrażeniu dzieliło ich tak wiele. -
Potem cała ta akcja na Eden Prime, w sumie jestem tam przydzielony od dłuższego czasu. Chociaż teraz już są tam cywilne patrole, które tylko zgłaszają nam jakby coś było nie tak. Od tamtej pory... nic większego. No i cóż, na pewno nie byłem w więzieniu. A, pamiętasz Alex? Wzięliśmy ślub jakiś czas temu.
Dolał sobie wody i napił się, w milczeniu odstawiając potem szklankę z głośnym stuknięciem na blat stołu. Nie był wzruszony, nie był przestraszony, ciężko było patrzącemu jasno określić co dzieje się w jego głowie.
-
W życiu bym nie pomyślał, że to się tak skończy - dodał cicho. -
Pięknie to wyglądało z daleka. Taki byłeś zadowolony. Szkoda.
Ostatnie słowo wypowiedział zupełnie szczerze. Pewnie nie tak wyobrażał sobie życie Charlesa, gdy wspominał go raz na jakiś czas w swoim całkiem nieźle ułożonym życiu. Nie mogło ono być różowe, doskonałe, bo życie w wojsku nigdy takie nie było, ale wciąż było to lepsze od tego, co, jak się okazywało, przeżył Striker.
-
Nic dziwnego, że chcą cię przesłuchać po tym wszystkim - mruknął.